zekker

Czy wiesz co w obecnym jest nie tak, że się źle jeździ? Jeżeli nie, to skąd pewność, że na innym będzie lepiej? Zacząłbym od tego, żeby zidentyfikować przyczyny tej mordęgi. Np. czy to kwestia zajechanego, nie zadbanego roweru; niewygodnej pozycji; niedostosowania typu do tras. Nie jest to prawdą. Waga 136kg odnosi się do łącznej wagi roweru, rowerzysty i bagażu. I tak raczej jest w większości przypadków. Czy to za mało - niekoniecznie. Nie pamiętam już czy kolega z pracy dobijał do 140 czy raczej w granicach 130 kilogramów, tak czy inaczej przekraczał oficjalne maksymalne obciążenie. Wybrał Treka (bodajże Marlin 6) i rower daje radę, mimo że na zjazdach kolega się nie certoli. Pierwsze padły mu pedały, potem kolejne, obecne chyba na razie ok. Po dłuższym czasie szprychy w tylnym kole, wtedy wymienił na mocniejsze. Jak nie będziesz szalał, to imo takie rowery powinny wytrzymać ale tak czy inaczej trzeba się liczyć z szybszym zużyciem tylnego koła, pedałów, hamulców. Warto też pamiętać o nie jechaniu jak worek kartofli i jednak odciążaniu kół i siodła jak się przejeżdża przez jakieś progi, dołki, czy cokolwiek innego co walnie mocniej w konstrukcję. To zależy, czy całą robotę będzie odwalał silnik, czy jednak tylko trochę wspomagał (na podjazdach trochę więcej). Jak się całość zostawi silnikowi, to wiadomo, że niewiele kalorii się przepali, choć zawsze to jakiś ruch. Jak się pracą podzieli, dociśnie to można się nieźle zmachać. Tutaj mała uwaga, że jak nie jesteś rozjeżdżony, nie masz za bardzo opanowanej techniki, to tym bardziej nie przesadzaj z mocą i rozpędzaniem się. Przy normalnym rowerze brak siły skutecznie hamuje przed nadmierną prędkością. Na silniku zbyt łatwo się rozpędzić, a całą tą masę trzeba umieć opanować, wyhamować w razie co. Druga uwaga, to sensownie dawkować dystans i czas jazdy, żeby nie było, że na silniku łatwo się jedzie, a jak się zagapi i bateria wyczerpie, to kaplica. W sumie czy elektryk, czy zwykły, to dobrze planować trasy tak, żeby dało się łatwo wrócić. Bardziej jakaś pętla w promieniu kilku km od domu, żeby w razie co tylko taki dystans musieć wracać, niż odjazd na 20-30 km i mieć tak samo daleki powrót. Trzecia, to nie traktuj roweru jak panaceum na wagę, nie zakładaj natychmiastowego efektu i najważniejsze nie głodź się przed i podczas aktywności. Najgorsze co można robić, to wyjazd na głodnego, brak posiłków w trakcie dłuższych wyjazdów i skończyć na odcięciu (w najlepszym razie). Wiadomo, że nie obżerać się burgerami czy innym tłustym kotletem, kartonem słodyczy, ale baton w czasie kryzysu nie zaszkodzi. Szczegółami diety lepiej jak zajmą się profesjonaliści, skoro jeszcze wplątana jest anemia.

Bo miałem opowiedzieć legendę o tym, że jak się ten krzyż łamie, to znaczy, że gdzieś na morzu zatonął polski statek, ale nie mogę nigdzie jej znaleźć. Ktoś mi głupot 20 lat temu naopowiadał? Rezerwat Beka, krzyż upamiętniający dawną wieś, która najpierw spłonęła, a później morze ja zabrało. Jak ktoś chce odwiedzić tą część, to trzeba się przygotować na zamoczenie butów, zwłaszcza na odcinku od strony północnej. Zakaz jazdy na rowerze, wspomniany odcinek ciężki do przepchnięcia się z rowerem (wąsko, wysoka trawa/trzcina). Od marca do końca lipca ścieżka edukacyjna zamknięta ze względu na okres lęgowy. Wieża widokowa bez szału, większość widoku na rezerwat zasłonięta przez drzewa (widać nie w pełni Rewę, trochę w kierunku na Kazimierz, Rumię).

Że rower to nie apteka i nikt nie jest w stanie powiedzieć, czy takie ustawienie zawieszenia ma jakikolwiek sens i jak się faktycznie przekłada na jazdę. Za dużo zmiennych, zbyt subiektywne odczucia, żeby dało się takie cyferki przełożyć na coś zrozumiałego, czy uniwersalnego. Inne geometrie rowerów i zawieszenia, inne amortyzatory, tłumiki, inne masy ludzi, inny styl jazdy. Wartości są przydatne, żeby wiedzieć jak ustawiać rower pod siebie, łatwiej wbić znane ciśnienie, niż za każdym razem sprawdzać czy ugina się o odpowiednią wartość. Ale do porównywania się z innymi, a tym bardziej pytań czy jest ok, to ja tego nie widzę. Nie wiem czy jest jakiś sens przejmować się regulacją odbicia na asfalcie. Na bruku może jeszcze tak. Generalnie to najlepiej ustawiać w terenie, znaleźć jakiś zjazd po korzeniach i szukać właściwego ustawienia pod siebie. Np. zacząć od pełnego otwarcia, potem domykać przed każdym zjazdem o jedną pozycję i patrzeć czy jest wygodniej, a potem w którym momencie przestaje się poprawiać, czy nawet pogarsza. Wtedy cofnąć się o te 2-3 pozycje (kwestia ile się wyszło poza komfort), gdzie było jeszcze ok. No nie bardzo. Nie powierzchnia sama w sobie, a odkształcenie opony, względnie stosunek tego spłaszczonego styku z podłożem do średnicy koła i opony. Jeżeli weźmiesz niedopompowaną oponę crossową i nabitą mtb, tak żeby miały tą samą powierzchnię styku, to ta druga będzie miała mniejsze opory toczne (oczywiście przy pominięciu innych aspektów jak różnice w bieżniku, gumie itp.).

Kwestia nawierzchni. Jak jest równo, to brak amortyzacji nie wadzi, a wręcz pomaga bo przy nacisku na pedały nie ugina się i energia nie rozprasza w tłumiku. Jak się robi nierówno (np. dziurawa ścieżka przez łąkę), to zawieszenie zdecydowanie pomaga, bo tak nie rzuca i można płynniej jechać. Pewnie będzie trzeba trochę upuścić, żeby zrekompensować sztywność. Trzeba testować i patrzeć co z tego wychodzi. No i tak jak pisałem, najpierw przyzwyczaić do sztywniejszej jazdy na wyższym ciśnieniu.

To jest bardzo dużo, zwłaszcza jak lampka bez odcięcia nie wspominając jakby to miała być pozycyjna. O ile w dzień na ruchliwej ulicy, na szosach z drzewami, to ma jakiś sens. Niestety zbyt dużo ludzi ma te same lampki, włączone w tych samych trybach jak jest ciemno. Jeżeli ich tylne lampki wręcz oświetlają drogę, to coś jest mocno nie tak. Problem jest i z jednym i drugim. Wiele osób mających lampki z odcięciem ma je źle ustawione. Nawet jak są dobrze, to i tak mają ileś światła rozproszonego (muszą mieć, żeby były widoczne, żeby podświetliły coś więcej niż nawierzchnię np. znaki). O ile to jasności rzędu niższych kilkudziesięciu lux, to przeważnie nie ma problemu, jednak jak zaczynają mieć po 150 czy nawet 300 lux, to tak samo mogą oślepiać. Mam w mieszczuchu Luxosa, jest odcięcie ale też sporo rozproszonego światła. Jak sprawdzam w mieszkaniu ustawienie, to wcale tak fajnie z naprzeciwka nie jest, a to tylko 70 lux.

Bo atmosfera to zołza psująca zdjęcia:

Testować, jeździć i o to chodzi. Jak już osiądziesz z jakimś ciśnieniem, to możesz spróbować jak się jeździ z zablokowanym tylnym amortyzatorem. Przy tych rozmiarach jest Ale to też kwestia przyzwyczajenia.

Ludzie ogarnijcie się z tymi lumenami do pozycyjnych. Potem jeżdżą z takimi po nocy i walą po oczach.

Da się je zeszlifować. Jakby były zalane olejem czy podobnym syfem, to tak wtedy do wywalenia. Dodałbym obejrzenie zacisku, czy nigdzie nie widać wycieku. Kiedyś i tak dobrze zrobili, że nie wyczyścili po zmianie przewodu i z zatyczki zacisku pociekło prosto w klocki... Według mnie nie ma. Jakby przegrzane klocki się topiły (ciężko odparować bez stopienia, nawet jak to moment) i zostawiały syf na tarczy, to byś to widział. Pod wpływem temperatury żywiczne mogą się szklić, solidnie przegrzane po prostu zaczynają się spalać. Przy przegrzaniu poczułbyś wyraźny spadek siły hamowania, smród palonych klocków, odbarwienie tarczy. Jak to czuć? Klamka zmienia siłę nacisku na palce, po prostu czujesz różnicę w hamowaniu, koło z widelcem wchodzą w jakieś wibracje? Dzieje się to raz na obrót koła, czy znacznie częściej?

Pierwszy rower miałem, jeszcze tego prawdziwego Rometa, choć czas schyłkowy Druga rama zdaje się, że polskiej firmy (Accent, kiedyś myślałem, ze to podmarka Authora), przewinęły się też ich hamulce i jakieś ciuchy. Obecnie w jednym mam polską kasetę. Do grawelowego dojrzewam z decyzją o ramie na zamówienie, bo nie widzę gotowców spełniających wymagania. Generalnie większość części nie jest u nas robiona, nie jest polskich marek, a jak już się coś trafi, to ceny dla większości zaporowe, bo to produkcja małoseryjna, ekskluzywna itp.

Każdy upadek i kontuzja inna. Jednemu taki upadek na bark zaleczy się w ciągu kilku tygodni, innemu będzie się ciągnął miesiącami. Mi 3 lata temu pierwsze 2 tygodnie były ciężkie, ból, ograniczony zakres ruchu, potem czas i ćwiczenia zaczęły pomagać, więc po około miesiącu wróciłem na rower (bez szaleństw). Niemniej jeszcze ładnych kilka miesięcy potrafił o sobie dać znać. Czego żałuję, że jednak nie zrobiłem wszystkich badań i pełnej diagnozy, a ortopeda ostrzegała, że lepiej nie zaniedbać, bo staw barkowy skomplikowany i potrafi wyleźć stara kontuzja po latach. W tym roku prawdopodobnie to się spełniło, bo się bark odezwał, w dosyć specyficznych sytuacjach ale był okres dosyć bolesny i uciążliwy.

Empiryzm, wypróbowanie, praktyka. Kalkulator może naprowadzić ale nie jest wyrocznią. To są jakieś uśrednione wartości, założone parametry dla danych nawierzchni, typów opon. Nie ma co teoretyzować, tylko trzeba się przejechać na różnych ciśnieniach i zobaczyć co najbardziej pasuje, wyczuć kiedy robi się za twardo, kiedy jeszcze czuć zmniejszenie oporów.

Bo jednak da się chodzić po wodzie:

Przy zimowej soli nawet nierdzewka się poddaje

A są gdziekolwiek dostępne w sklepach, żeby pomacać, przymierzyć? O tej firmie/marce słyszę pierwszy raz, więc jak mógłbym coś od nich kupić? Spojrzałem gdzie mają siedzibę i ponoć mijam ich codziennie wracając z pracy. Jeżeli adres jest prawdziwy, to obecnie budynek świeci pustkami i jest wystawiony na sprzedaż/wynajem. Nie pamiętam, żebym kiedykolwiek widział tam ich logo, zdjęcia z googla też nie potwierdzają. Także nie wiem, czy w ogóle mieli/mają tam biuro, czy tylko wirtualnie. Mamy kilka polskich firm zajmujących się odzieżą rowerową ale na ile są rozpoznawalne i ogólnie dostępne? Jest też kwestia jakości samych produktów i obsługi. Generalnie rzecz ujmując, to kiepsko z rozpoznawalnością marek, nie za bardzo się promują. Część niestety tnie na jakości, a inne mają beznadziejną obsługę.

Ale zdajesz sobie, że przy takich szerokościach opony, to są generalnie poradniki do jazdy w terenie? Nie, im niżej nie jest lepiej, nawet przy jeździe w terenie jest granica kiedy opona staje się niestabilna. Ciśnienie dobiera się do wagi i terenu w jakim się jeździ, no i oczywiście rozmiaru opony. W teren niższe ciśnienia mają przewagę ale na asfalcie czy innych twardych dodają oporów. Zamiast czytać poradniki, to po prostu wypróbuj jak się jeździ na wyższym, zobacz w zakresie 2 - 2,2 bar jak się zmienią opory, na ile komfort spadnie, na ile stabilnie w zakrętach. Jak szukasz gdzie urwać waty, to zabawa ciśnieniem jest najtańsza i dostępna od ręki. Kwestia poświęcenia czasu i znalezienia kompromisu między wydajnością, a komfortem. Trzeba też trochę czasu na przyzwyczajenie się, że jest twardziej.

Bo jakiś dziwny ten kot:

Podobny problem miewam w Specach Sport Gel. Moim zdaniem są po prostu za małe, zbyt mocno opinają rękę i się wżynają. Być może w miarę zużycia się zeszmacą i będzie lepiej. Poprzednie też Speca nie pamiętam już jak było na początku, obecnie na tyle się rozlazły, że problemu nie ma. Jak sobie przypominam, to w sklepie podpowiadali mi mniejszy rozmiar, bo podobno muszą dobrze opinać. Następnym razem będę brał jednak większy rozmiar. Czas skorygować pozycję, żeby nie zjeżdżać?

G04 to metaliki. Co za różnica czy się przetrze klocki na papierze, czy czymś innym, tak czy inaczej trzeba zdjąć brudną czy zeszkloną warstwę, co oznacza pylenie i ubrudzenie się. @cervandes Nie wiem jaką magię stosujesz, ja na 66 widzę zdecydowaną różnicę. Stare japońskie nie miały problemów, po prostu działały, chińskie niby działają ale z wiecznym ale. Wymieniłem w grawelowym na M800 i problemy się skończyły. Przesiadłem się w mieszczuchu na Catalyst Pro i jest wyraźnie lepiej. Stylu jazdy nie zmieniłem, a różnica jest wyraźna. Jeżeli wytłoczki wymagają szczególnego traktowania, żeby poprawnie działały, to też do bani.

No niestety pogoda nie rozpieszcza. Mi się kończy urlop i w ostatnim tygodniu udało się tylko raz gdzieś puścić w trasę, a i tak kilka razy postraszyło deszczem.

Klocki może i w miarę ok, choć ostatnie żywiczne były jakby gorsze niż kiedyś ale tarcze wytłoczki, to IMO syf.

Bo dwa mosty, a nawet trzy: Ciekawe kiedy skończą remont i jaki ruch po nim puszczą.

A tak konkretniej jakie modele tarcz i klocków we wszystkich rowerach? Czy przypadkiem te problematyczne to nie shimanowskie wytłoczki? Jeżeli tak, to stawiam na zeszklenie klocków, a może już i tarcz. Przez tydzień bywa ok, a potem gorsze hamowanie ale na mokro lepiej, możliwy pisk przy mocniejszym (po dobrym rozgrzaniu cichnie na jakiś czas). Zobacz jak wyglądają klocki, czy przypadkiem nie świecą się jak lustro. Tarcze też warto obejrzeć, czy nie ma przebarwień, można spróbować czy da się zarysować powierzchnię cierną np. ostrą krawędzią śrubokręta (najpierw delikatnie, a jak nie ma efektu można mocniej docisnąć). Jak są, jak ciężko zarysować to zeszklona. W takim przypadku oprócz mycia (benzyny bym nie używał) trzeba zeszlifować. Klocki bez większego problemu idzie papierem ściernym (ja używam 400 ale do 600 pewnie też będzie ok). Tarcze trudniej i zwykłym mam problem, bo się momentalnie zużywa, dopiero taki w formie kostki na gąbce (wziąłem Bosch 320) dał radę ale była kupa roboty z tym (jak ktoś ma lepszy patent to chętnie skorzystam), niemniej zeszklona tarcza zaczęła lepiej działać.

Komunie nie trafił się wadliwy butyl z pudełka? Też kiedyś uwierzyłem, że jak mam zapasową dętkę, to łatki mi niepotrzebne. No, to życie nauczyło walniętym wentylem, że jednak warto mieć to i to. Innym razem trafiło mi się przebić oba koła naraz. Nie tak dawno trafił i się butyl od razu dziurawy, tak jakby ktoś szpilką go dziabnął (udało się w sklepie wymienić). Zwykle woziłem jeden zapas i łatki, obecnie na TPU wożę dwie zapasowe i łatki, a i tak ważą mniej niż poprzednia jedna.

Bo rower musiał chwilę poczekać: