[Amortyzator] Rock Shox SID Race '2000 - 1102,9 g

[Punkxtr]

Co prawda to już temat "retro" ale wciąż dużo osób jeździ na starych amortyzatorach ;-)  Moim założeniem było pokazanie, jak może wyglądać lekki SID zbudowany tylko i wyłącznie z fabrycznych, pozbawionych inwazyjnego tuningu podzespołów z lat 1998 - 2007. Można też potraktować całość w kategorii ciekawostki ;-)

 

Golenie górne: najlżejsze są oczywiście karbonowe golenie z modelu Race Carbon bądź późniejszego World Cup. Pierwsze robiono na Tajwanie, następne w Chinach i z tego powodu ideałem byłoby kupno modelu Race w doskonałym stanie. Na chwilę obecną wydaje się to być mrzonką ale zapewniam, że da się to zrobić przy odpowiedniej dozie wytrwałości. Nowsze golenie ważą tyle samo i tylko ciut łatwiej je zdobyć. 

 

Golenie dolne: za najlżejsze uchodzą golenie z modelu Race '2001 malowane na słynny kolor "electric blue". Posiadacze hamulców V-brake mogą pozbyć się mocowania zacisku tarczy (zyskuje się na tym ok. 8 - 10 gramów). Co ciekawe, golenie ze wspomnianym mocowaniem mogą być lżejsze niż te, które fabrycznie były go pozbawione. Przykładem jest mój przypadek (Race '2000); mocowania jednak nie usuwałem gdyż nigdy nie wiadomo, co przyszłość przyniesie. 

Reasumując, szukamy najstarszych goleni (wersje po przebudowie są cięższe choć sztywniejsze) przy czym tak naprawdę nie ma reguły, który rocznik jest najlżejszy. Pozostaje selekcja lub łut szczęścia. 

 

Piwoty: jeśli ich używamy wybieramy oczywiście wersję tytanową, lżejszą o ok. 10 gramów od stalowego odpowiednika 

 

Górne korki powietrza: wszystkie roczniki (1998 - 2007) są wymienne, a najlżejsze pochodzą z modelu 1998. Są jednak bardzo niepraktyczne - amortyzator pompuje się specjalną igłą przy czym korki nie posiadają klasycznych zaworków, a jedynie gumowe walce zaciskające się na igle i trzymające ciśnienie. Oryginalne dziś są właściwie nieosiągalne (zużywają się dość szybko), a próba ich zastąpienia bywa ciężka. Zbyt twarda bądź zbyt miękka guma powoduje uchodzenie powietrza lub wręcz niemożność napompowania widelca. 

 

Dlatego wybrałem korki z modelu Race '00. Wymagają stosowania specjalnej przejściówki (w dodatku najlepiej zmodyfikowanej we własnym zakresie, gdyż inaczej pompowanie bywa uciążliwe), jednak działają i są lżejsze od nowszych korków z zaworami typu Schreder. 

 

Komora powietrzna: najlżejszy system posiada znów model Race z roku 2000. Jest banalnie prosty: aluminiowy, anodowany na twardo szaft, aluminiowy dystans oddzielający komorę nagatywną i pozytywną, aluminiowy korek i o-ringi. Lżejszy był mechanizm z modelu 1998, ale z racji swej budowy (tylko komora negatywna była pompowana, a dół jest zamykany w goleni za pomocą pierścienia Segera) nieprzydatna do budowy lekkiego i optymalnie działającego egzemplarza. 

 

Tak naprawdę to wybór tłumika (o którym dalej) determinuje to, co znajdzie się w komorze powietrznej. Zakładając, że wybierzemy najlżejszą wersję jesteśmy skazani na dwie komory: pozytywną i negatywną. Tylko tak można zbalansować ciśnienie w ten sposób, aby nie zniszczyć tłumika. Wiele osób pozostawiało jedynie komorę pozytywną co skutkowało tym, że tłumik nie radził sobie przy odbijaniu (najlżejsze, zamknięte wersje miały zbyt małą wydajność do tego typu operacji), ulegał szybkiemu zapowietrzeniu i tym samym był nieprzydatny. 

 

Tłumik: najlżejszym tłumikiem był model pochodzący z rocznika 1998. Niestety miał same wady - szaft nie posiadał żadnej anody (szybko się wycierał) i nie dało się go odpowietrzyć, tym samym żywotność była krótka. Dodatkowo nie jest on wymienny z późniejszymi rocznikami (poza fatalnym modelem z roku 1999). Najsensowniejszym tłumikiem zamkniętym jest model pochodzący z SID-a Race '2000. Posiada już anodowany na twardo szaft i umożliwia odpowietrzenie (wewnątrz szaftu znajduje się śrubka, po zainstalowaniu strzykawki z olejem można odpowietrzyć układ na nowym oleju). Warto jednak dodać, że zapowietrzenie oznacza uszkodzenie uszczelek, które są niewymienne i operację trzeba będzie rzadziej lub częściej powtarzać już do końca życia tłumika. Opowieści o rozbieraniu tych tłumików należy włożyć między bajki. Da się to zrobić tylko uszkadzając mechanicznie kartridż, co jest później niebezpieczne dla ridera lub w najlepszym przypadku anody na wewn. stronie goleni górnej. 

 

Lekki tłumik pojawił się także rok później (2001) - ale był dość kiepską wariacją poprzednika przy czym posiadał cięższy, stalowy szaft. W modelu tym zastosowano także wysokociśnieniowe komory, co w mojej opinii prowadziło do szybszej destrukcji tłumika. 

 

Na koniec kilka dodatkowych uwag: śrubę mocującą tłumik wymieniamy oczywiście na tytanową (wszystkie SID-y oprócz modeli 1998 posiadały stalowe śruby). Nakrętka na klucz oczkowy 10 mm mocująca szaft komory powietrznej najlżejsza była w roczniku 2000 (choć produkowano równolegle dwie wersje). Jeśli ktoś chce, może poszukać jeszcze lżejszej nakrętki z amortyzatorów Reba - zysk będzie jednak marginalny. 

 

Możemy pozbyć się gumowych odbojników z obu szaftów, jeśli oczywiście nie skaczemy z 2 metrowych dropów ważąc przy tym znacznie więcej, niż wynikałoby z użytkowania lekkiego SID-a ;-) Niektóre stare modele posiadają system uszczelek XXX, składający się z uszczelki olejowej, gąbki oraz uszczelki kurzowej. Polecam zastosowanie samych uszczelek kurzowych oraz szerszych gąbek pochodzących z nowszych SID-ów. Będzie lżej i lepiej. 

 

Co lać do goleni dolnych gdy korzystamy z zamkniętych tłumików? Rock Shox do modelu Race '00 zalecał nalewanie Redrumu. Na pewno warto trzymać się zasady mówiącej, że dajemy to samo czym nasączamy gąbki. Osobiście korzystam z fluidu Fox'a, ale może sprawdzić się również olej 15WT czy gęstszy. Jest to jednak temat rzeka (tak jak to, co powinno znaleźć się w samym tłumiku) wymagający osobnego tematu. 

 

Tym samym po docięciu rury sterowej uzyskałem wynik 1102,9 gramów (na zdjęciu jest również 8 gramowy tytanowy konus pochodzący ze sterów Chris King "King Ti"). Są oczywiście lżejsze wariacje ale tylko ta naprawdę działa i pozwala zarówno ścigać się z zawodach jak i dość komfortowo jeździć na co dzień. Oczywiście zamknięte kartridże nigdy nie będą działały tak płynnie jak nowsze tłumiki Pure - różnica jest bardzo duża, żeby nie powiedzieć: kolosalna. Niemniej dobrze skomponowany i ustawiony SID z mojego przepisu działa naprawdę znośnie (jak na dzisiejsze czasy) i pozwala cieszyć się z lekkiego, niewykastrowanego egzemplarza. 

 

Co ciekawe, wszystkie części w prezentowanym amortyzatorze są fabrycznie nowe - kosztowało mnie to sporo zachodu ale da się i dziś ;-) 

 

Jeśli są jakieś pytania walcie śmiało, a ja w przyszłości postaram się o rozpracowanie SID-ów z goleniami 32 mm, bo najlżejszy egzemplarz kończę budować dla mojej Dziewczyny. 

 

PS: dla dociekliwych - na poniższych zdjęciach widnieje gumka od systemu V-brake założona odwrotnie. Jest to uszczelnienie linki mojego pomysłu, które wymaga takiego właśnie montażu gumki. Więcej napiszę wkrótce w zaktualizowanym temacie o moim rowerze. 

 

 

 

 

[Gość]

Ehh czyta się jak dawne opisy tuningu sida od doktoree

 

 

Wysłane z iPhone za pomocą Tapatalk

[Punkxtr]

Zgadza się, jestem "opóźniony" o jakieś 12 lat ;-)

Swoją drogą szkoda, że doktoree stracił zapał do rowerowania.

EDIT: niestety nie mogę edytować posta, a wkradł mi się błąd. W zdaniu:  "Lżejszy był mechanizm z modelu 1998, ale z racji swej budowy (tylko komora negatywna była pompowana, a dół jest zamykany w goleni za pomocą pierścienia Segera) nieprzydatna do budowy lekkiego i optymalnie działającego egzemplarza." powinno być: tylko komora pozytywna była pompowana.

[Blue]

Jeszcze może wróci . Ja teśknie do swojego Manitou Mars C, idealny amor pracujący pełnym skokiem, z normalnym sagiem. Niestety na forum mi naopowiadali jaka to reba i tarczówki nie są genialne i kupiłem , do dziś jestem niezadowolony z tej zmiany. Reba ssie!  

[porcelanowy]

Powitoł

Słowami klasyka: "rozebrałeś s...kę na części"

Jestem onanistą sprzętowym (autodiagnoza) i bardzo lubię takie techniczne detale.

Sam mam co prawda 1598 gramowe kowadło (sid solo air RCT3 2012-13) ale chętnie poczytam o wadze piórkowej z tej rodziny

[Punkxtr]

Dzięki ;-)

Na koniec warto dopisać jeszcze o samych ślizgach: 

Najcięższe pierścienie były zastosowane w roku 1998 - posiadały stalowe blaszki. Roczniki późniejsze miały aluminiowe blaszki i przez kilka lat (niestety nie wiem dokładnie ile) w produkcji były wyłącznie niskie egzemplarze zarówno na górę jak i na dół. W późniejszych wersjach dolne ślizgi były nieco szersze, przez co całość zyskiwała nieco na sztywności (ha, ha) i płynności skoku (hmm...). Osobiście zastosowałem mimo wszystko cięższe, sztywniejsze ślizgi aby zyskać na jakości działania. W niewielkim stopniu jest to odczuwalne. Na najlżejszych można dodatkowo zaoszczędzić >6 gramów.

[dran2]

Ale szaleństwo

[BiriaBiria]

@Punkxtr Odkopie kotleta bo jest pyszny Mam SIDa hydraair z 2000 roku i przymierzam się do serwisu i montażu w jeszcze starszej ramie. Ale pytanie o oponę mam, czy 2.2 wejdzie tam z jakimś w miarę sensownym luzem? 

[Punkxtr]

Producenci różnie mierzą szerokość, ale przy poich oponach 2.25" miejsca jest aż nadto. Swoją drogą mój amortyzator mocno schudł i dostał nowe, customowe golenie. Trochę się przy nich namęczyłem, ale było warto.

 

Edytowane 26 Lutego 2025 przez Punkxtr

[BiriaBiria]

@Punkxtr wygląda świetnie 👍💪 Z czego te golenie są? Magnezowe? Twoje są wypolerowane i polakierowane bezbarwnym tak? Napisz trochę o tym bo bardzo ciekawa sprawa. Z opona to dobra wiadomość. Jeszcze mam pytanie o RS Duke SL U-turn, chyba 2002 rok. Wiesz może z jakiego materiału on ma golenie dolne, pewnie magnezowe?

[Punkxtr]

@BiriaBiria dzięki 🙂 Golenie widać przez chwilę na moim ostatnim filmie, tak prezentują się na żywo:
 

Te konkretne golenie wykonane są z 93.66% magnezu, 6.24% aluminium i 0.1% manganu. Ręcznie ściągnąłem lakier, usunąłem mocowanie do tarczy i wypolerowałem całość. Przy czym po odcięciu mocowania okazało się, że struktura materiału miała tam trochę niedoskonałości i musiałem się grubo namęczyć, aby całość wyszła równo i ładnie. 

Następnie oddałem golenie do kolegi zajmującego się aerografem. Wszystko wykonane jest ręcznie, to była naprawdę koronkowa robota. Na wierzch położona jest cienka warstwa lakieru bezbarwnego. Przy czym było z tym dużo problemów, bo prawie nic nie chciało się trzymać tego stopu. 

Duke ma skład goleni podobny, ale różne są proporcje pierwiastków. 

Edytowane 27 Lutego 2025 przez Punkxtr

[BiriaBiria]

Dzięki za info. Kurcze no piękna robota z tym SIDem, kiedyś myślałem nad podobnym surowym wyglądem. Jakiś film o nim i o rowerze by się przydał Pamiętam mniej więcej rower z artykułu na Nieoceniam, ale film byłby w pyte

[Punkxtr]

Film na pewno nagram, tylko jak zrobi się ciepło żeby były też fajne ujęcia z terenu. No i muszę dokończyć tuning napędu, jestem w trakcie 😉