zekker

Bo nieśmiało, z przyczajki ale jak wszyscy wrzucają, to nie można zostać w tyle:

Gdyby to była środkowa z 3, to można by się zastanawiać, a tak założyć jak wypadnie i tyle. Przypuszczam, że nie masz wyrobionej koordynacji noga ręka, żeby wrzucać na blat zawsze w tym samym momencie obrotu. Jeżeli nie, to co za różnica, w którym miejscu zębatki łańcuch zacznie wspinaczkę? Tak czy siak wychodzi to "losowo", więc czy orientacja będzie taka czy siaka, to bez znaczenia. Załóż, zobacz jak chodzi. Jak będzie coś nie tak to albo korekta regulacji przerzutki, albo próbujesz zębatkę w innej pozycji (w końcu to tylko 5 możliwości do wyboru ).

Kwestia jakie trasy, jakie buty itp. Po niektórych kamienistych drogach po prostu się idzie, po innych trzeba uważać przy każdym kroku. Miałem bardziej xc i był większy problem niż w takich w stronę enduro. Sama guma, bieżniki nie ustępują mocno butom turystycznym, nieraz to tak samo Vibram czy inny Michelin. Dla mnie typowe xc są zbyt sztywne i zbyt wąskie, bywa że między blokiem a piętą jest gładki plastik. Tak czy inaczej trzeba w niektórych miejscach uważać jak się stawia stopę, żeby się nie pośliznąć na bloku i nie tylko w górach, bo na nizinach też mogą trafić się kamienie (np. przejście przez potok). No i raczej nie wybiera się na rower na trasy, gdzie większość to prowadzenie, bo się nie da jechać

Potwierdzam. We wszystkich mam spd i powiedzmy, że dwie pary butów, jedna do codziennego śmigania po mieście, druga do zabawy w lesie, wycieczek itp. Na miasto wybieram modele bardziej "cywilne", żeby się wygodniej chodziło po sklepach. Jeżdżąc codziennie widzę ludzi na szosach z górskimi spd, pewnie z podobnego względu, że mają kilka rowerów i bez sensu bawić się w kilka różnych zatrzasków. Jeżeli obiema nogami naraz trzeba cisnąć lub ciągnąc, to najmniejszym problemem jest tutaj wpływ grawitacji, bo po prostu brak balansu. To tak samo jakbyś próbował biegać skacząc obunóż. Nie ma znaczenia waga nogi pchającej, skoro i tak musisz przepchnąć masę drugiej. Nawet przy zrównoważeniu wagi, trzeba tą pracę wykonać. Jeżeli druga noga ciągnie lub chociaż odciąża korbę, to noga pchająca tej pracy wykonać nie musi, czyli daje więcej w napędzenie roweru. Tak jak wcześniej pisałem, kwestią jest jakie obciążenie mięśni jest efektywniejsze energetycznie, mocniejszy wysiłek jednej grupy, czy mniejszy dwóch. Wracając do samego początku tej naszej wymiany: - są momenty gdzie liczy się siła i tutaj ciągniecie wpiętej nogi daje duże korzyści - są momenty typowo wytrzymałościowe, gdzie granicą jest wydolność krążeniowa, więc zaleta ciągnięcia będzie zależeć od sprawności mięśni, czy duże obciążenie jest efektywniejsze energetycznie, czy lepiej pracować na niższym Można by dodać jeszcze jeden aspekt długodystansowy, jak ma się na wydajność, możliwości depnięcia w kluczowych momentach długotrwałe obciążenie na jedną grupę mięśni, a co będzie się działo jak ta praca rozłoży się na dwie grupy mniej obciążone. Inspiracja z materiału o skurczach: Czyli według tego kryterium ja mam rację skoro stawałem na podium Pucharu Polski RJnO (muszę odgrzebać czy to faktycznie był PP czy inna impreza), zdarzyło mi się wygrać puchar wojewódzki RJnO, a ty się nie ścigasz? Dyscyplina niszowa ale zawodników było więcej niż miejsc na podium (w starszych kategoriach faktycznie bywały pojedyncze osoby). Brakiem stabilności jak zdarzy się stanąć blokiem na kamieniu czy korzeniu. Chociaż według mnie większym problemem są zejścia, niż podejścia. W cywilnym świecie jak się źle stanie to można polecieć na chodach. Kilka razy wychodząc z pracy prawie tak poleciałem, jak stanąłem blokiem na krawędzi schodka. Sporo zależy od konkretnych butów jak głęboko mają schowany blok, jak szeroki bieżnik itp. Między innymi dlatego wybieram buty bardziej turystyczne lub w stronę enduro, a nie typowe xc z wąską podeszwą, dają lepszą stabilność przy chodzeniu.

Bo mostek nadmorski: Dla zainteresowanych, rezerwat Beka. Szlak od strony morza zamknięty od początku marca do końca lipca, jazda rowerem zabroniona.

IMO bzdura, z podstawowym błędem, że podnoszenie nogi jest nienaturalne. I jeszcze robi odniesienie do biegu, czyli czynności która wymaga podnoszenia nóg, tak samo naprzemiennie jak przy pedałowaniu. Jeżeli sprinterzy (wysoka kadencja) nie mają problemu na poziomie neurologicznym z naprzemienną pracą mięśni i nóg, to dlaczego przy kręceniu korbą to staje się problemem? Ba "kadencja" w biegach jest wyraźnie wyższa niż na rowerze. Postaw obie nogi na korbie w poziomie, rozluźnij mięśnie. Przy jednakowej masie, korba nie powinna drgnąć. Także bzdura. Żeby podnieść nogę trzeba wykonać pracę i nic na zero nie wychodzi. Co można rozważać, to co jest efektywniejsze energetycznie, mocniejsze obciążenie nogi naciskającej, czy podnoszenie drugiej. Masa nóg to ułamek tego co trzeba dźwigać przy biegu. Jak spróbujesz jechać na stojąco, to tak samo szybko się zmęczysz. Moment, moment. Pisałeś o uczestnictwie, a nie ocieraniu się o pudło.

Z noskami ten problem, że jest inny kierunek "wypięcia". U mnie przesiadka była trudna i kilka klasycznych gleb było, bo jakimś dziwnym trafem wyuczony odruch do tyłu nie działał

Z tym wypięciem się 5m wcześniej też nie jest tak super. Mam nowe buty i mam wrażenie, że ciężej się wypiąć. Miałem wczoraj kilka momentów prawie paniki, jak na standardowym dojeździe do świateł chcę się wypiąć, a to nic, pedał nie puszcza.

Może ciasne ale własne:

Poprzednim razem zignorowałem ale co to za pitolenie o obciążeniu układu nerwowego? Skąd to wytrzasnąłeś? Z punktu widzenia mechaniki robi różnicę. Jeżeli noga pchająca musi też podnosić drugą nogę, to część pracy nie idzie w napęd, a w podniesienie masy. Z punktu widzenia wydajności kręcenia, to strata. Jeżeli coś podnosisz, to zawsze działasz przeciwko grawitacji, a nie zgodnie z nią. Druga kwestia, to nogi podnosisz mięśniami do tego przystosowanymi, no chyba że chcesz udowadniać, że chodzenie nie jest możliwe. Przecież to do czego natura nas ukształtowała, czyli chód i bieg, wymaga podnoszenia nogi, przełamania ciążenia, żeby unieść i potem przestawić. Na rowerze w wersji minimum (odciążenie korby przy ruchu w górę) robimy to samo. Nie są to zatem jakieś nieprzystosowane mięśnie, tylko standardowe, które potrafią unieść nogę. Jedyną różnicę może zrobić sprawność energetyczna, czy jest większa przy małym obciążeniu (podnoszenie nogi) czy pod dużym (napęd + przepchnięcie drugiej). Też mi się tak wydawało na poprzednim filmie ale nie chciało i się analizować. Tutaj widać wyraźnie jak się stopa ustawia do zaciągania pedału.

Tak zapytam na wszelki wypadek. Koła są nowe i na pewno pod hamulce na obręcz, czy oddawałeś do malowania? Pytam bo nie kojarzę, żeby nowe koła miały malowany fragment pod hamulce. Z kolei obręcze pod tarcze nie nadają się pod v-ki. Odnośnie piszczenia, to nie tylko kwestia klocków ale w zasadzie całego układu. Te same szczęki i klocki u mnie na jednym widelcu były ciche, a na innym piszczały. Ustawienie względem obręczy potrafiło pomagać. W większości przypadków tak żeby przód łapał ciut przed resztą klocka ale u mnie pomagało odwrotne, czyli najpierw tył. A same klocki, to jak dobrze pamiętam Author 3cc były niezłe ale czy nadal trzymają poziom nie mam pojęcia.

Problem w tym, że nie bardzo się tym chwalą. Dane ile idzie w pedały, na ile ciągną itp. jest traktowane jako tajemnica i ciężko o jakiekolwiek publikacje, wykresy.

Powiedz, że robisz sobie jaja. Przecież @JWO wyraźnie napisał o trenażerze, co oznacza zamocowanie go do stacji, tak samo jak bieżni. Spd do kierownicy, to ręce... Do siodła nie musisz być przypięty bo siodło nie bierze udziału w napędzaniu korby. Od tego jest przypięcie do pedałów. Żadna joga, tylko dobrze znane techniki jazdy. Dziwię się, że nie znasz minimum zapierania się o kierownicę. Od razu zaznaczam, że nie mam pewności co do wiarygodności stron, nie siedzę w kolarstwie szosowym i nie byłem uczony tych technik. @kaido2 jesteś w stanie zweryfikować czy to ma ręce i nogi? Wyszukane na szybko: Interesujący nas fragment to "How to Sprint on a Bike" z naciskiem na "2. Use Opposing Tension" https://www.trainerroad.com/blog/sprinting-101-how-to-be-explosive/ Tutaj coś naukowego, gdzie podają maksimum sił w pedały w okolicach 2,5-2,7 masy, czy nawet pod 3 na wzniesieniach. Tylko przejrzałem, więc nie mam dokładnie przeczytanego i przetrawionego co i jak mierzyli: https://www.researchgate.net/publication/22663484_Forces_applied_to_a_bicycle_during_normal_cycling

Ale też bez przesady, że nic nie wytrzyma do 50cm. Trek seryjnie do Top Fuela ładował Recony Silver, czyli oczko niżej niż Judy. Moje doświadczenia z Reconem 120mm są takie, że przy wadze około 80kg (z plecakiem ) przy 5 bar na normalnych przeszkodach nie dobijam, trochę niższe ciśnienie i zaczynam dobijać. Czasem niewielka korekta ciśnienia sporo pomoże, nie trzeba walić nie wiadomo ile. Skoków za bardzo nie robię, wiec ciężko mi powiedzieć, gdzie u mnie jest granica przy takich zabawach. Przypuszczam, że przy 7 bar miałbym problem z dobiciem, a to gdzieś z połowa maksymalnego. @Wojciech272 a ile masz skoku? Jak 80-100mm to po prostu może być mało do takiej zabawy. Ja bym stawiał na minimum 120mm, a rekomendował 140mm, chyba że bardzo ciągnie w skoki, enduro, dh, to pewnie coś pokroju 160mm nie zaszkodzi. Tylko do tego też przydałaby się rama, która takie zabawy wytrzyma i przyjmie tak duże amortyzatory.

Jeszcze raz, przysiad ze sztangą robisz na jednej nodze, czy na dwóch? W danym momencie na pedał ciśniesz jedną czy dwoma nogami? Jeżeli przysiady są na dwóch nogach, to masz sumę sił z obu. Na pedały ciśnie się jedną nogą na raz, czyli masz pi*drzwi połowę siły z przysiadów. Ciągnąc pedał, dodajesz siłę drugiej nogi, do tego przeciwdziałasz unoszeniu się ciała, więc druga noga może o tyle samo mocniej nacisnąć. Czyli jeżeli jestem w stanie podciągać nogą około 25% masy ciała, to sumarycznie mogę dać w pedały 150% swojej masy: 125% z cisnącej nogi (100% chyba oczywiste, dodatkowe 25% bo noga ciągnąca o tyle zwiększa mi ciążenie), 25% z ciągnącej. Gdybym trenował i był w stanie więcej ciągnąć, to pewnie dałoby się dojść do okolic 180%. Jak się doda techniki zaparcia o kierownicę, to bariera 200% jest osiągalna.