marvelo

Nie znałem tego artysty wcześniej, a trafiłem na niego dziś przypadkiem, kupując bratu płytę winylową w takim sklepie z różnymi gratami z zachodu. Płyta kosztowała złotówkę, była w bardzo dobrym stanie i jest na niej ten kawałek (tylko w wersji z zespołem): Bruce Cockburn • “If I Had A Rocket Launcher”

Niemożliwe.

Czyli według Ciebie pedały platformowe są niesłusznym wyborem do uprawiania sportu. Ok, to jeszcze rozumiem. Ale to drugie zdanie oznacza, że według Ciebie pedały wpinane są lepsze do jazdy np. 6 km/h w niedzielę na piknik, bo to już jest jakakolwiek inna jazda niż 5 km/h. To jest prędkość pieszego, a praktycznie każdy rowerzysta jeździ rowerem nieco szybciej niż idzie. Czyli według Ciebie, pedały wpinane są najlepsze dla wszystkich. I z tym się nie zgodzę. Tak, wiem co to jest hiperbola, ale nie można jej nadużywać.

Ja to zapamiętałem tak, że pedały mają takie gwinty, jak się nazywają, czyli prawy pedał ma gwint prawy, a lewy ma gwint lewy. A z miskami suportu BSA (angielski) jest na odwrót.

Też mi się tak wydaje. Ta sztyca ma niewielki offset, ale ewidentnie więcej jarzma powinno wystawać do tyłu. To jest taka konstrukcja: SDG - TELLIS V2 DROPPER SEATPOST - 34.9MM – Rouleur Cycles

To kolejny cytat pokazujący, że niektórzy nie wyobrażają sobie szybkiej jazdy na platformach.

Patrz: KNKS (a to tylko jeden z przykładów, choć nie jest to powiedziane wprost).

Frontiers | Altered muscle coordination when pedaling with independent cranks

Właśnie opisałem taką "delikatną pojeżdżawkę" jako koleś od pedałów platformowych.

Rower od początku swojego istnienia posiada dwa pedały, a korby są zamocowane na wspólnej osi i poruszają się synchronicznie. Jak jeden pedał jest na górze, to drugi jest na dole. Nikt nie chciałby raczej jeździć na co dzień rowerem z korbami niezależnymi (decoupled cranks), bo to by była mordęga. Pod względem mechanizmu pedałowania moje rowery z poprzedniej epoki niczym się nie różnią od Twoich ani od rowerów prosów z peletonu zawodowego. Właśnie trzy godziny temu wróciłem ze sportowej przejażdżki takim stalowym, szosowym Bianchi z prostą kierownicą, korbą 165 mm, przełożeniami 53/42, 11-28 (8s) i plastikowymi platformami (choć może nieco lepszymi niż w teście) pokonując 47 km (moja częsta trasa Krasnystaw - Wólka Orłowska - Stryjów - Wierzba - Stary Zamość - Krasnystaw) ze średnią 30,2 km, ostatnie 20 km jadąc już w silnym deszczu (na szczęście z wiatrem, a deszcz ciepły). Żeby taką średnią uzyskać wielokrotnie musiałem jechać z prędkością przekraczającą 40 km/h, na prostych z wiatrem blisko 50 km/h, maksymalnie z góry 64 km/h, kadencja bez problemu przekraczała czasem 100 obr/min (nie mam licznika kadencji w tym rowerze, ale w szosówce z baranem wychodzi mi zwykle średnia około 80 obr/min), stawałem też na pedały na podjazdach. Jestem już w szóstej dekadzie życia, mam ciężką pracę fizyczną, mało czasu na regenerację. Platformy w żaden sposób nie przeszkadzają mi w traktowaniu roweru sportowo. Przypięcie się do pedałów być może dałoby mi jakieś marginalne korzyści (nie zaprzeczam, bo nawet w noskach czasem było ciut lepiej), ale równie dobrze mógłbym ogolić nogi, ręce i wąsy, żeby ciut szybciej jechać, a tego nie robię, bo lubię swoje wąsy, a gładkie nogi to wolę jednak u kobiet.

No właśnie tych konfiguracji było zdecydowanie za mało, a wybór butów i pedałów reprezentujących "nieprzypiętych" był skrajnie niekorzystny. Test byłby znacznie lepszy, gdyby znalazł się tam choć jeszcze jeden zestaw butów i pedałów platformowych, choćby jakieś buty na deskę (nie mówiąc już o "fivetenach") i duże, przyczepne i dobrze łożyskowane platformy. Buty biegowe z bardzo miękką, piankową podeszwą, w dodatku z jakimiś szparami i uskokami to naprawdę ostatni wybór pedałów na platformy (no, poza wspomnianymi "kroksami"). Byłoby widać, czy rodzaj pedałów i butów platformowych ma wpływ na wyniki w takim sprincie. Nie wiemy też, dlaczego konkretnie badani osiągali gorsze wyniki na platformach i platformach z noskami, bo zabrakło analizy sił na pedałach. Nie wiemy, ile mocy "rozpłynęło się" w ugniataniu miękkiej pianki, wątłej ramki pedałów, ile w kiepskim ich łożyskowaniu, a ile po prostu nie zostało dostarczone, bo badany miał inaczej wytrenowany wzorzec ruchu lub bał się, że mu nogi spadną.

Jakieś średniowieczne narzędzie tortur? Aż nie chcę myśleć, co tym mogli robić.

No tak, ale te badania wykazały tylko, że robiąc to samo w sensie generowania mocy, ale próbując aktywnie ciągnąć, zużywa się więcej energii. Nie wykazały, że ciągnięcie zwiększa maksymalną moc. Tu nie chodzi o to, żeby tylko bardziej się męczyć, ale by realnie poprawić osiągi. Ciągnięcie poprawia jedynie mechaniczną skuteczność, a ta może dawać nieznaczne korzyści np. na stromych, śliskich podjazdach.

Możesz rozwinąć?

Szkoda, że nie założyli im kroksów. A te plastikowe pedały to nawet nie wiadomo, czy w ogóle miały w środku kulki, bo niektóre takie najtańsze są łożyskowane ślizgowo (zwyczajnie oś w plastikowym korpusie, bez jakichś wyrafinowanych tulei z polimerów i brązu, duży luz roboczy) i już samo to daje straty na tarciu, zwłaszcza przy dużym nacisku. Test wygląda na mocno tendencyjny, stronniczy. Nie jest też podane, na jakich pedałach jeżdżą uczestnicy na co dzień i na jakich trenują (choć domyślam się, że są to zadeklarowani zwolennicy i użytkownicy zatrzasków). Było tylko wspomniane, że wszyscy mieli doświadczenia z pedałami platformowymi (praktycznie każde dziecko miało), a część także z noskami.

Niestety, nie wygląda to dobrze. Ja już drugi dzień czuję swąd spalenizny, choć mieszkam w odległości kilkudziesięciu kilometrów. Zadymienie też jest spore i wyraźnie zmniejsza przejrzystość powietrza. Czy jest na forum ktoś z tamtej okolicy i może powiedzieć, jaka jest prawdziwa skala tej tragedii? Bo wiadomo, że telewizja kłamie.

Rozrysowałeś już te wektory sił? Czekam. W dodatku, aby siła wykonała pracę (a to o nią nam chodzi, a nie o jakieś ćwiczenie izometryczne na rowerze), musi być ruch, czyli w tym wypadku obrót korby, podczas którego wszystko ulega ciągłej zmianie (kierunki i wartości sił). Musi występować napięcie mięśni stabilizujących, które stanowi obciążenie dla układu nerwowego, ale i sercowo-oddechowego. Napięcie mięśni nawet gdy ruchu nie ma męczy organizm, bo na poziomie fizjologii wymaga to zużycia energii. Proste założenie, że dołożenie jakiejś siły (zakładając że to w ogóle jest możliwe) da sumarycznie pozytywny efekt w postaci lepszego napędzania roweru jest dość naiwne.

Tylko czy jest to w ogóle możliwe bez szkody dla siły generowanej nogą naciskającą? Nawet z samego punktu widzenia rozkładu sił (akcja - reakcja). Jeśli naciskam mocno na pedał, to tyłek podnosi mi się z siodełka, a jeśli ciągnę, to tyłek dociskam do siodełka. Niech to ktoś rozrysuje wektorami siły, bo nie uwierzę że tak się da jednocześnie. Przykład klucza do kół typu "krzyżak". Gdy ułożymy jego ramiona poziomo i całym ciężarem staniemy na jednym końcu, nie możemy jednocześnie ciągnąć drugiego końca do góry, zapierając się o ziemię. Albo jedno, albo drugie. Oczywiście możemy kręcić dwiema rękami, ale tylko na zasadzie podziału siły, by odciążyć poszczególne ręce i uzyskać lepszą stabilność klucza na łbie śruby.

Raczej nie. Im wyższa kadencja (a generowanie wysokiej mocy zwykle jej wymaga), tym większa praca negatywna tylnej nogi, bo trudniej koordynować mięśnie. Układ nerwowy już "nie wyrabia". The association between negative muscle work and pedaling rate - ScienceDirect

Dziękuję za tych parę ciepłych słów. W realu naprawdę nie gryzę.

Przez jakieś dwadzieścia lat jeździłem z nogami przymocowanymi do pedałów. Najpierw przy pomocy samodzielnie wykonanych pasków (jeszcze w Romecie Pasacie), potem w noskach. Miałem też krótką przygodę na szosie z pedałami spd (jednostronne szosowe Shimano, a blokiem mtb). Obecnie w żadnym rowerze nie mam nawet nosków. Nogi z pedałów mi nie spadają, potrafię kręcić płynnie, jeżdżę znacznie szybciej niż 5 km/h. W żadnym razie pedały platformowe nie ograniczają możliwości utrzymania wysokiej kadencji i płynnego obrotu tam, gdzie to potrzebne (np. śliski, stromy podjazd). Nie ograniczają generowania dużych mocy, a brak możliwości ciągnięcia pedału (bo tylną nogę i tak można ciągnąć, by zmniejszyć pracę negatywną) jedynie poprawia efektywność. Pokazywałem już kiedyś ten film, ale przypomnę, bo sporo tu widać. Sam nie kręcę takich filmów, to dzięki uprzejmości mojego kolegi, który stał na trasie. Możecie sobie policzyć kadencję podczas ataku na podjazd "na obrocie" (jak by to określił kaido2), zobaczyć ułożenie stopy na pedale itp. Widać mnie od 7:00 do 7:40.

Ja po prostu, w przeciwieństwie do Ciebie i wielu tu obecnych, lubuję się w poszukiwaniu prawdy. Dochodzenie do prawdy to nie jest łatwy proces. Wymaga roztrząsania, zadawania pytań, poddawania w wątpliwość, dzielenia włosa na czworo. Często wymaga też narażania się na szyderstwo. Mnie bardziej interesuje analiza niż synteza. Pytasz ile można? Tak można bez końca, bo dla kogoś szukającego prawdy żaden temat nigdy nie jest wyczerpany. Po to są fora dyskusyjne, żeby dyskutować i roztrząsać. Nawet w nieskończoność. Don't Pull Up on Your Bicycle Pedals - Coach Tip Tuesday | Full Circle Endurance

Tu masz zdanie praktyka torowego, gdzie start na ostrym kole i twardym przełożeniu wymaga generowania naprawdę dużej siły: Tu film z pomiarem mocy:

Wciąż czekam na te wykresy i mam nadzieję, że koledzy z forum (np. bardzo chętny do pomocy i życzliwy Ty albo sam Pecio) mi je objaśnią. Ja znajduję głównie takie:

I turnes out that from the research we have done, that pedal stroke technique is generally not a good predictor of performance (4:32 - 4:40).