Wojcio

Żel nie przepuszcza powietrza ani wilgoci.

Ja mam spodenki od S do L. Towar elastyczny i moim zdaniem rozmiary są porównywalne w ramach jednego modelu. Więc to nie poradzę. Kiedyś używałem lycry, ale zbyt widać koniec…. Teraz wolę bardziej siatkowe, obcisłe bokserki z pampersem (najlepszy model z Deca) i luźne spodenki - specjalne rowerowe, albo turystyczne z Deca, byle szwu w kroku nie było. To w góry. Szosowcy mają inny styl, bo bardziej walczą z wiatrem. Spodenki na szelkach mają zwolenników, choć czasem może być trudniej się wysikać

Ze strony Shimano: 90% braking power vs. BR-MT520 i do tego przy 520 piszą: Heat insulated pad and piston

Biało-czerwona na szczycie. (Tak naprawdę w drodze na szczyt, ale na szczycie było już po zachodzie słońca). Powrót przy lampkach.

Właśnie - szwagier kupił sobie elektryka, bo nie mógł nadążyć za żoną. To też jest dobry powód.

Moim zdaniem sens elektryka jest w następujących przypadkach: Zawansowany wiek lub problemy zdrowotne - ogólnie wydolność, przy której trudno sprawnie chodzić. Dojazdy do pracy, gdy spocenie się jest niepożądane. Praca zawodowa - np. dostawca. Potrzeba pokonywania tras ponad siły. Ale nie dla rekreacji, zdrowia i przygody.

Od wczoraj siedzę w cieniu koło namiotu i patrzę się na rowery. 37 stopni. Rozmawiamy z córką o rowerach Umówiłem się na nocną wycieczkę rowerową z miejscowym przewodnikiem. Czekam na pełnię. Pozdrawiam z Chorwacji.

W moment znalazłem w kilku sklepach. Np. https://www.amazon.pl/Rock-Shox-Nakladka-Silver-czarna/dp/B00CF2YJ26 To pewnie więcej niż zgubiłeś, ale taniej niż sama nakrętka do foxa.

Dziś wędrowałem po górach z rowerowym kołem w ręku. Żona szła ze swoim kołem. Bo na ostatnim kilometrze szlaku do schroniska z jedzonkiem był zakaz rowerowania, w krzakach leżało sporo fajnych rowerów powiązanych zapięciami, a my nie mieliśmy zapięcia, więc na obiadek wzięliśmy po kółku coby nam rowery nie odjechały.

Leogang.

Bo z modelką i nową, świeżutką oponą …

Bo mieliśmy dziś korzonki.

Podjechałem 400 metrów, a zjechałem 2200. Taki cud.

Dziś na podjeździe odkryłem, że moje tętno maksymalne wynosi jednak 177, a nie 172. Na szczycie ratownicy z helikoptera reanimowali rowerzystę, który chyba swoje maksymalne przekroczył. Zamyśliłem się nad życiem…

Fota jak z helikoptera, a zrobiona dziś z roweru. (Trzy razy poprawiałem, by był rym do helikoptera i za każdym razem komputer zmienia przy publikacji a na u)

Przerzutka jest OK. Potrzeba jeszcze manetki na 12 biegów shimano, łańcucha na 12 biegów i przedniej tarczy typu narrow-wide - na 99 na nowej korbie. Tania alternatywa - zostawić przednią przerzutkę, ale bez manetki, ustawić na sztywno na środkową tarczę i zostawić te korbę co jest. Widziałem jak ktoś diaksem ściął zęby dużej tarczy i uzyskał rock ring

Załadowałem żonie i córce rowery na samochód na wycieczkę a sam poszedłem do pracy

I z moich rad podkreślę sprawdzenie ustawienia reboundu (powrotu) - ja po serwisie odebrałem widelce z tłumieniem powrotu skręconym na zero - waliły po łapach (za szybko się rozprężały).

Duży sag nie oznacza miękkiej jazdy. Oznacza miękkie uginanie na początku , jak się naciska rękami na kierownicę, ale po obciążeniu roweru i uzyskaniu wstępnego ugięcia, uginanie dalej (na przeszkodach) jest tym twardsze, im sag jest większy - "Każdy amortyzator powietrzny jest tym "twardszy" im głębiej w skoku się znajduje." W stanie ustalonym ciśnienie wynika z nacisku na tłok i powierzchni tego tłoka, a siła potrzebna do dalszego ugięcia zależy od objętości dostępnej na kompresję - czyli czym głębiej tym dalej trudniej. "Wygoda amortyzatora" to 3 czynniki (chodzi o konkretną sztukę a nie różne widelce): 1. Płynność pracy - brak oporów związanych z tarciem, szczególnie przełamaniem tarcia statycznego - smarowanie, czystość, stan goleni, prawidłowy montaż. 2. Charakterystyka ugięcia sprężyny powietrznej - przede wszystkim dostępna objętość na sprężanie ze stanu równowagi (po osiągnięciu SAG) - i tu większe wstępne ciśnienie i brak tokenów pomaga. 3. Działanie tłumików w tym tłumika powrotu - za małe tłumienie powrotu powoduje wrażenie odbijania widelca - powrót po ugięciu jest brutalny i odczuwany jako twardość, mimo, że na przeszkodzie widelec się ugiął. Większe tłumienie powrotu (bez przesady) poprawia to odczucia. Tłumienie ugięcia natomiast musi być jak najmniejsze - jak nie starcza regulacji to można myśleć o mniej lepkim oleju. Powyższe dotyczy tylko komfortu i często te rady działają na szkodę innych, kluczowych cech widelca - mały sag pogarsza przyczepność, brak tokenów powoduje dobicia, duże tłumienie powrotu powoduje "packing" (widelec nie nadąża za terenem przy szybko nastepujących wymuszeniach"), a małe tłumienie ugięcia powoduje bujanie. Tylko punkt pierwszy jest bezwzględnie pozytywny - zawsze dobry stan techniczny jest pożądany.

Dziś na wycieczce podzieliłem się apteczką z rowerzystą, który wywalił się na szutrze. Miał kask. Powiedział : „jak usłyszałem trzask to tylko pomyślałem - nos czy daszek ? - na szczęście daszek.” Ale kolano i łokieć były mocno poorane.

Zamieniliśmy się na wycieczce ze znajomymi rowerami, bo narzekali, że mają słabe i im ciężko idzie. Fakt, rockrider 120, czy cross gianta to w terenie gorzej niż trance 29 - przyczepność, przełożenia. Ale okazało się, że najtrudniejsze, kamieniste podjazdy szło wyjechać na tanich rowerach i potem patrzeć, jak pchają nasze gianty. Dziś na wycieczkę my pojedziemy rowerami, a oni autem.

Kaseta jest ok. Napęd 12x3 jest bez sensu bo grozi destrukcją przerzutki (każdej) i albo 12x1 albo 9x3. Przewaga 9x3 to niższe koszty i większy zakres biegów. Sensowne widelce zaczynają się od ceny tego roweru. Nie potrzebujesz lepszego na miasto i wycieczki. Ale jak chcesz lepszy to powinien on mieć dwie cechy - regulowane tłumienie odbicia i sprężynę powietrzną.

Córka kupiła sobie sztycę regulowaną o skoku 175mm zamiast obecnej 125mm. Niby wszystko wymierzone, ale w napięciu gotujemy się do instalacji i prób.

I biegi działają? Jak? Nex to jest "uginacz" nie amortyzator.

Po całym dniu deszczu, pod wieczór, skoczyliśmy do znajomej gospodyni po mleko i twaróg. Jakoś wyszło 30km i 450m podjazdu. Odkryliśmy drogę, która już zapomniała, że jest drogą, była na koniec dnia trochę zalana - bywa tak na wsi - ale piękna. Zachodziło słońce nad łąkami. Pasące się byki dodały mi 200 watów na podjeździe, zanim nie zauważyłem, że mają wymiona.