chorwacja [Chorwacja - Czarnogóra - Albania 2027] Chorwacja - Czarnogóra - Albania 2027

[forscher]

Wyobraź sobie: poranna kawa gotowana na palniku przy szumie szmaragdowej rzeki, dzikie wybrzeże Adriatyku tylko dla nas, zapach śródziemnomorskich ziół i puste drogi ciągnące się po horyzont. Zero komercji, zero hoteli – tylko rowery, namioty i czysta wolność.

 

Jako podróżnik i filmowiec ruszam na kolejną wielką wyprawę, która tym razem połączy moje największe bałkańskie miłości. Uciekamy przed letnim upałem i tłumami – ruszamy wiosną (kwiecień/maj 2027).

 

 Scenariusz wyprawy w 3 aktach:

• AKT 1: Alpejski start – Pakujemy rowery w pociąg z Polski, przez Wiedeń docieramy do austriackiego Villach i tam oficjalnie wskakujemy w siodła.

• AKT 2: Od Soczy po Zadar – Wjeżdżamy do Słowenii i lecimy wzdłuż obłędnej rzeki Soczy (Kranjska Gora, Bovec, Gorica). Potem wybrzeże: Koper, Piran i kultowa, szutrowa PARENZANA (Brkač, Poreč, Rovinj, Peroj), by wzdłuż morza dotrzeć do mojej ukochanej Chorwacji i Zadaru.

• AKT 3: Dzika przeprawa – Przez Dalmację wjeżdżamy do Bośni, gdzie łapiemy historyczny szlak Ciro Trail. Po drodze meldujemy się w Dubrowniku, a na deser Czarnogóra: epicka Zatoka Kotorska, podjazd do Cetyni i wielki finał w Podgoricy.

 

 

 Kogo zabieram na pokład?

Szukam ludzi z totalną korbą na punkcie wypraw rowerowych i przygody. Pakujemy sakwy, torby bikepackingowe i ruszamy w 100% samowystarczalnie. Szukam osób, które:

• Kochają biwakowanie, spanie w namiocie i biwakowe życie z dala od cywilizacji.

• Mają sprawdzony sprzęt i formę na solidne, górskie i nadmorskie kilometry.

• Chcą współtworzyć tę historię – cała wyprawa będzie przeze mnie filmowana!

 

 

 WAŻNA UWAGA: Nie jestem biurem podróży i nie organizuję wczasów. Jedziemy jako partnerzy – każdy odpowiada za siebie, swój sprzęt, nawigację i logistykę. Ja też jadę odpocząć i kręcić kilometry, a nie nikomu matkować! Szukam ludzi w pełni samodzielnych na szlaku i na kempingu.

 

 

 

Tempo? "Sakwa-style" – dopasowane do drogi. Nie mamy sztywnego spinania się na życiówki, ale też nie zamulamy. Zasada jest prosta: jak jest dużo zwiedzania i dobre kadry, to zwalniamy i chłoniemy klimat. Jak trafia się nudny albo pusty przelot – dajemy w gaz i sprawnie połykamy kilometry. Licznik ma nas cieszyć, a pod wieczór chcemy z uśmiechem rozbijać namioty, zamiast padać na twarz ze zmęczenia.

 

 Wchodzisz w to na tych zasadach? Napisz do mnie na priv lub w komentarzu: daj znać, na czym jeździsz i dlaczego chcesz jechać właśnie w tym kierunku. Czas zacząć planowanie!