marvelo Napisano Czwartek o 16:34 Autor Napisano Czwartek o 16:34 (edytowane) Nie chodzi o to, które jest "mojsze", tylko które jest korzystniejsze dla organizmu, bardziej wszechstronnie rozwija i pozwala zachować szeroko rozumianą sprawność fizyczną do późnej starości. Edytowane Czwartek o 16:34 przez marvelo Cytuj
marvelo Napisano Piątek o 19:32 Autor Napisano Piątek o 19:32 W dniu 9.11.2026 o 13:45, JWO napisał: Ale oczywiscie. Szybsze biegi w tempie 4:30 do 5:00, fartleki (ale ze zalozonym tempem i w sprincie i w odpoczynku), sprinty, itp.. To bylo bieganie 'do przygu'. Jak to bylo procentowo to juz nie pamietam, ale okolo tych slynnych 80:20. Treningi zajmowaly 8+ godzin tygodniowo, a jeszcze czlowiek musial pracowac i miec prywatne zycie . Wybierzbuty Cytuj
marvelo Napisano Sobota o 22:10 Autor Napisano Sobota o 22:10 Zaznaczam, że powyższa opinia pochodzi z ust człowieka, który przebiegł maraton w 2:18. Instagram Cytuj
lukasamd Napisano 12 godzin temu Napisano 12 godzin temu (edytowane) ^^ Nie wiem jak można na poważnie brać kogoś, kto sport wrzuca jako metodę utraty wagi. To bez sensu. Liczy się bilans kaloryczny, a nie aktywność. Można mieć mało aktywności a mimo to tracić na wadze, po prostu używając tzw. MŻ Ale ale, ja nie o tym chciałem. Zobaczyłem temat przypadkowo to stwierdziłem, że się wypowiem, bo mam za sobą rózne okresy. Szkoła, średnia, początek studiów - zero sportu, spora nadwaga/otyłość. Wynik biegowy w szkole na 1000m to coś typu "DNF". Nie lubiłem, nikt nie mówił jak to robić, język na wierzchu, "hiperwentylacja" i tego typu "typowe" sprawy. No a potem przyszedł rower, który pozwolił mi odkrywać świat. Siłka domowa i rower, który porwał na kilka dobrych lat - w szczególności po odkryciu kierownicy typu baranek i szosy. Waga poleciała w dół, kondycja w górę, spróbowało się różnych amatorskich wyścigów (tak MTB jak i szosa). SPD, podejscie N+1.. no cała droga jaką wielu tu pewnie przechodziło A potem walnęło Może dlatego, że miała mi się powiększyć rodzina, a może zmęczenie materiału Nie wiem, ale wtedy zacząłem biegać, więcej i więcej. Biegałem już wcześniej gdy forma poszła do góry, ale tak "regularnie, 1-2x w miesiącu". Wyjątek stanowiła zima której na rowerze naprawdę nigdy, ale to przenigdy nie udało mi się polubić. No nie i już. Ciemno, zimno, zero przyjemności. Trenażer, zwift? Tak, w pierwszych 2-3 latach spoko, potem "rzyganie tym". No to wlazło bieganie i okazało się, że na porę taka jak np. obecna jest ideolo. Wychodzę, zimno, fakt.. ale po 10 minutach czuję się już bajecznie. Później przyszedł czas na bieganie też w lecie (co było odwrotne do roweru) - okazało się, że jeżeli nie robi się wielkich przerw, to adaptacja do większych temperatur też przychodzi sama z siebie i nadal jest ok. Efekt.. skończyłem na bieganiu w górach, ultra - do tej pory max. to było 110 km na DFBG (i uważam, że ładnie poleciałem, bo niecałe 18,5 godziny), wleciał ZUK, sporo innych biegów na różnych dystansach. Dziwnie mi się na to patrzy zestawiając z tym, co napisałem wcześniej: kiedyś, w "kwiecie młodego wieku" nie mogłem przebiec 1 km, a teraz a tyle to nie chciałoby mi się zakładać butów... Gdybym miał to jakoś porównać, albo streścić pewne wnioski z całości (rower + bieganie) trwającej już ponad 10 lat to powiedziałbym: Rower wybacza dużo np. błędów technicznych. Do pewnego dystansu nawet źle ustawione bloki niewiele robią. Bieganie nie wybacza i szybko daje o sobie znać - dzięki niemu zacząłem też robić pilates i jogę, zacząłem inaczej patrzeć na codzienne buty czy skarpetki W nawale obowiązków, zapi***olu, braku czasu, bieg wydaje mi się znacznie lepszą opcją: szybkie ubieranie, nie wymaga pogody, daje szybkie efekty, nie wymaga dużo czasu Bieganie jest siłą rzeczy sporo tańsze - nie używam już innych butów niż biegowe. Sporo rzeczy jak np. wiatrówka, kurtka jesienna, rękawiczki, t-shirty mam tak naprawdę i na co dzień i do biegania. Rower.. no sami wiecie, że sufit jest tam, gdzie zasobność portfela Na rowerze znacznie łatwiej mi złapać "flow", może przez prędkość... O ile wydolność tlenowa przydaje się i tu i tu, o tyle mięśnie są inne.. wchodząc do biegania po kilku latach zaprawy rowerowej myślałem, że "mam siły". Nie miałem. Po pierwszej górskiej wyrypie dwójki i czwórki "były do wymiany" Góry są piękne i z buta i na rowerze Biegowo mogę zobaczyć miejsca, których w życiu bym nie ogarnął rowerem (ale nie mówię, że ktoś inny, doświadczony by nie wjechał - dla mnie zero funu, nie lubię nawet MTB XC w wersji light) Jazda na szosie jest dla mnie super, bieg na asfalcie nudy jak flaki z olejem (dlatego wolę las) Na rowerze nigdy nie udało mi się doprowadzić do takiego stanu "upodlenia", wycieńczenia, wyniszczenia jak biegowo - mój max dystansowo to 400 km na raz, choć dosyć spokojnej jazdy. W sumie dwa dni później, po odespaniu można było znów kręcić. Z kolei po niemal każdym biegowym ultra 80 km+ mam kilka dni przerwy a potem mentalną "zapaść" - robię coś i nagle puszczają mi emocje, cały się rozklejam, ryczę z radości, żalu, bólu jednocześnie.. nie do opisania Edytowane 12 godzin temu przez lukasamd 1 Cytuj
marvelo Napisano 10 godzin temu Autor Napisano 10 godzin temu Jeśli ten pierwszy akapit Twojej wypowiedzi dotyczy Marka Sissona, to przeczytałeś chyba tylko tytuł filmu. Chyba że nie zrozumiałem ironii. Możesz podać swoje obecne parametry, czyli wiek, wzrost, wagę, rekordy życiowe na typowych dystansach (choćby ten znienawidzony, szkolny "tysiak")? ' Cytuj
marvelo Napisano 9 godzin temu Autor Napisano 9 godzin temu 26. Running: Healthy Pastime or Chronic Addiction? Cytuj
Rekomendowane odpowiedzi
Dołącz do dyskusji
Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.